پیغام ایران در ونیز؛ صلح در برابر تحریم

مرتضی کاردر - روزنامه نگار: زمانی که امبرتو اول در سال 1895خواست بیست و پنـجـمیـن سالـگرد ازدواجش را با ملکه مارگریتا جشن بگیرد و تصمیم گرفت نمایشگاهی به این مناسبت راه بیندازد شاید گمان نمی کرد که این نمایشگاه به یکی از جریان سازترین اتفاق های هنری جهان تبدیل گردد و آن قدر قدمت پیدا کند که خودش را تا قرن بیست و یکم بکشاند.

پیغام ایران در ونیز؛ صلح در برابر تحریم

دوسالانه ونیز از آن موقع تا به امروز هر 2 سال یک بار برگزار می گردد و بسیاری از هنرمندان نامدار جهان از قرن نوزدهم تا امروز در آن شرکت می نمایند. تنها در سال های جنگ جهانی اول بود که دوسالانه ونیز در سال های 1916و 1918برگزار نشد.

پنجاه و هشتمین دوسالانه (بی ینال) ونیز تا چند روز دیگر شروع می گردد و هنرمندان حوزه تجسمی از سراسر جهان آثارشان را در آنجا ارائه می نمایند. ایران نیز با 3 اثر در این رویداد بزرگ هنری حاضر می گردد.

  • به ونیز می رویم تا از صلح و دوستی بگوییم

نشست خبری حضور ایران در دوسالانه ونیز صبح شنبه در طبقه دوم تالار وحدت برگزار گردید. هادی مظفری، مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت ارشاد شروعگر نشست بود؛ ایران تاکنون 8بار در بی ینال ونیز شرکت نموده است؛ 2بار پیش از انقلاب و 6بار پس از انقلاب. سال جاری، در روزهایی که جهان با ما چندان مهربان نیست، به دوسالانه ونیز می رویم تا از صلح و دوستی بگوییم.

یکی از پرسش های همیشگی درباره حضور هنرمندان ایرانی در بی ینال ها و جشنواره های بین المللی این است که هنرمندان براساس چه معیارهایی و در چه فرایندی انتخاب می شوند. پرسشی که مظفری در ابتدای نشست به آن پاسخ داد: شورایی هفت نفره شامل حسن سلطانی، فرح اصولی، امیر سقراطی، محسن سلیمانی، احسان آقایی، علی بختیاری و من برای انتخاب هنرمندان به دوسالانه تشکیل شد. این شورا از 30نفر شامل اساتید حوزه هنرهای تجسمی، هنرمندانی که پیش تر سابقه حضور در دوسالانه ونیز را داشته اند و...

نظرخواهی کرد تا در نهایت 3 هنرمند ایرانی رضا لواسانی، سمیرا علیخان زاده، علی میرعظیمی برای پنجاه و هشتمین دوسالانه ونیز انتخاب شدند. فقدان رویکرد تعیین و مدون درباره نحوه حضور ایران در جشنواره های بین المللی سبب می گردد که در هر دوره هنرمندانی با معیارهای گوناگون، هنر ایران را نمایندگی نمایند و تصویر هنر ایران در عرصه بین المللی تصویری منسجم نباشد. مدیرکل هنرهای تجسمی وعده داد که به زودی سند مدونی برای شرکت ایران در جشنواره های بین المللی تنظیم می گردد.

  • زندگی، شبح صلب خاطره، شاهد آواز

رضا لواسانی، سمیرا علیخان زاده و علی میرعظیمی هنرمندان منتخب ایرانی برای شرکت در دوسالانه ونیز بودند که در نشست حاضر شدند و هر کدام دقایق کوتاهی درباره آثار خود شرح دادند. زندگی نام اثر رضا لواسانی است که ابعادی در حدود 17متر دارد و با پاپیه ماشه و خمیر کاغذ و چیزهای بازیافتی که یکی از مواد مورد توجه لواسانی بوده، ساخته شده است. سمیرا علیخان زاده مثل بسیاری از کارهای سال های اخیر خود، عکس های قدیمی را دستمایه خلق اثر هنری نموده است. شبح صلب خاطره نام اثر علیخان زاده است که اثری 5تکه است. علی میرعظیمی، هنرمند جوان اصفهانی با چیدمانی به نام شاهد آواز به ونیز می رود؛ چیدمانی که در آن از مواد گوناگونی مثل آهن، آلومینیوم، شیشه و... استفاده شده است.

  • باید از تلقی سنتی از هنر ایرانی فاصله بگیریم

هادی مظفری در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره اینکه آیا بهتر نبود در ترکیب هنرمندانی که انتخاب می شوند، هنرمندی باشد که ایرانی بودن در کارهایش نمود بیشتری داشته باشد، گفت: هنرمندانی را انتخاب نموده ایم که با زبان جهانی هنر سخن بگویند و در عین حال تصویر امروزی تری از هنر ایران ارائه نمایند. شاید بهتر باشد که کم کم از تلقی سنتی از هنر ایرانی فاصله بگیریم. اگر به جنس آثار ارائه شده در جشنواره ونیز نیز توجه کنیم می بینیم که بسیاری از آنها آثار میان رشته ای هستند و لزوماً نمی توان آنها را در یک قالب خاص قرار داد.

  • نزدیک تر از همواره

غرفه های ایران در سال های اخیر اغلب دور از محدوده اصلی شهر ونیز و محل برگزاری غرفه های اصلی بوده است. سال جاری برخلاف سال های گذشته غرفه ها جایی نزدیک به میدان سن مارکو انتخاب شده است. پرسش دیگری که در نشست مطرح شد خریداری جایی ثابت برای ایران در دوسالانه ونیز بود. مظفری در پاسخ به این پرسش گفت که ایران در سال های گذشته تا مرز خرید جایی به عنوان محل نمایش دائمی آثارش پیش رفته بود اما به دلیل عدم تأمین اعتبار این اتفاق محقق نشد. با توجه به شرایط تحریم فعلاً خریداری چنین جایی بعید به نظر می رسد.

  • هنر در برابر تحریم

انتها بخش نشست خبری صحبت های مدیرکل هنرهای تجسمی درباره دشواری های برپایی پاویون ایران در دوسالانه ونیز بود؛ تحریم های بین المللی عقد قرارداد، بیمه کردن محل نمایش آثار، انتقال وجه، حمل ونقل آثار و... را با دشواری های بسیار روبرو ساخته است. اما با وجود همه این دشواری ها در دوسالانه ونیز شرکت کردیم تا با زبان هنر از صلح سخن بگوییم. پنجاه و هشتمین دوره دوسالانه ونیز از 21اردیبهشت (11مه) کار خود را شروع می نماید و تا 6 ماه ادامه دارد.

از بودن و سرودن عنوان غرفه ایران در پنجاه و هشتمین دوسالانه ونیز است. عنوان غرفه سطری از شعر محمدرضا شفیعی کدکنی است و رضا عابدینی پوستر غرفه ایران را طراحی نموده است.

شبح صلب خاطره عنوان اثر سمیرا علیخان زاده است.

شبح صلب خاطره

یک کار 5 تکه است که مثل بسیاری دیگر از آثار علیخان زاده بر اساس عکس های قدیمی و خاطره های فراموش شده خلق شده است.

زندگی چیدمان تازه رضا لواسانی است. اثری عظیم که میز بزرگی را به نمایش می گذارد. زندگی با استفاده از خمیر کاغذ و مواد بازیافتی خلق شده است.

طرح اثر شاهد آواز از علی میر عظیمی جوان ترین هنرمند ایرانی شرکت نماینده در دوسالانه ونیز.

منبع: همشهری آنلاین

به "پیغام ایران در ونیز؛ صلح در برابر تحریم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "پیغام ایران در ونیز؛ صلح در برابر تحریم"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید